مدتش معتبر است . و در تفسير عياشى و مجمع البيان از ابى بصير از ابى جعفر ( ع ) روايت شده كه فرمود : على ( ع ) آن روز در حالى كه شمشيرش را برهنه كرده بود خطاب به مردم كرده و فرمود : ديگر به هيچ وجه هيچ شخص عريانى اطراف خانه خدا نبايد طواف كند ، و هيچ مشركى به زيارت خانه نبايد بيايد ، و هر كس عهدى دارد عهدش تا آخر مدتش معتبر است ، و اگر عهدش بدون ذكر مدت است مدتش چهار ماه خواهد بود . و چون اين خطبه در روز قربان بوده قهرا چهار ماه عبارت مىشود از بيست روز از ذى الحجة و تمامى محرم و صفر و ربيع الاول و ده روز از ربيع الثانى آن گاه اضافه كرد كه : روز حج اكبر همان روز قربانى است . « 1 » مؤلف : روايات وارده از ائمه اهل بيت ( ع ) بر طبق اين مضمون بيشتر از آنست كه به شمار آيد . و در الدر المنثور است كه عبد اللَّه بن احمد بن حنبل در كتاب زوائد مسند و ابو الشيخ و ابن مردويه از على ( رضى اللَّه عنه ) روايت كرده‌اند كه فرموده : وقتى ده آيه از آيات سوره برائت نازل شد رسول خدا ( ص ) ابى بكر را خواست و فرمود تا آنها را بر اهل مكه قرائت كند ، آن گاه مرا خواست و به من فرمود : خود را به ابى بكر برسان و هر جا به او برخوردى آيات را از او بگير . ابو بكر برگشت و عرض كرد : يا رسول اللَّه ! آيا در باره من چيزى نازل شده ؟ فرمود : نه ، و ليكن جبرئيل نزد من آمد و گفت از ناحيه تو كسى جز خودت و يا مردى از خودت نبايد پيامى به مردم مكه برساند « 2 » . و نيز در الدر المنثور است كه ابن مردويه از سعد بن ابى وقاص نقل كرده كه گفت : رسول خدا ( ص ) ابى بكر را به مكه فرستاد تا آيات برائت را بر آنان بخواند آن گاه على ( رضى اللَّه عنه ) را به دنبالش روانه كرد . على آن آيات را از ابى بكر گرفت ، ابى بكر در دل خود خيالها كرد . رسول خدا ( ص ) فرمود : اى ابى بكر ( نگران مباش ) هيچ پيامى را از ناحيه من جز خودم و يا مردى از خودم نمىبايست برساند « 3 » . و در همان كتاب است كه ابن مردويه از ابى رافع نقل كرده كه گفت : رسول خدا ( ص ) ابى بكر را با آيات برائت به موسم حج فرستاد ، جبرئيل

--> ( 1 ) تفسير عياشى ج 2 ص 74 ( 2 و 3 ) الدر المنثور ج 3 ص 209